معنای استایل در رایتینگ

نوشتن رایتینگ در آیلتس می تواند انواع و استایل های مختلفی داشته باشد. به طور کلی وقتی به زبان انگلیسی تسلط داشته باشید، می توانید رایتینگ های مختلفی را بنویسید و کاربرد هر یک را متوجه می شوید. امروز می‌ خواهیم با انواع استایل های رایتینگ آشنا شویم.

استایل در رایتینگ چه معنایی دارد؟

استایل در رایتینگ به معنای تفاوت در انواع نوشتار گفته می ‌شود. هر سبکی به گونه ای متفاوت از بقیه باید نوشته شود. برای مثال نوشته های رسمی و غیر رسمی.

 

معنای استایل در رایتینگ

 

نوع سبک نگارش

نامه های آیلتس به طور کلی می توانند سه استایل داشته باشند:
استایل رسمی: نامه ای که ادبیات رسمی Formal داشته و نام مخاطب را نمی دانیم.
استایل نیمه رسمی: نامه ای که ادبیات رسمی Formal داشته و نام مخاطب را می دانیم.
استایل غیر رسمی: نامه ای که ادبیات غیررسمی Informal داشته و مخاطب از نزدیکان، دوستان و آشنایان نویسنده است.

نوشتن توصیفی

پاراگراف توصیفی پاراگرافی است که با کمک زبان صریح و قابل فهم و با استفاده از جزئیات فراوان, شخص یا چیزی را برای خواننده توصیف می ‌کند. از این نوع پاراگراف می ‌توان برای تشریح موضوعی بصری و ملموس مثل یک درخت یا یک موضوع معنوی و غیر بصری مثل احساس آدم استفاده کرد. در پاراگرف توصیفی نیازی به بیان عقیده و افکار و نظر شخصی نویسنده نیست. نویسنده فقط به گونه ‌ای وظیفه شرح دادن سوژه مورد نظر خود را دارد. به این مثال توجه کنید:
.Normal: The tree was tall and green
معمولی: آن درخت بلند و سبز بود.
Descriptive: The soft and damp pink flowers of the dogwood tree smelled sweet in the cool spring air as the wind whistled through its yellow-green leaves
توصیفی: گل‌ های صورتی نرم و مرطوب درخت سرخک در هوای خنک بهاری بوی شیرینی می ‌دادند و باد از میان برگ‌ های سبز مایل به زردش سوت می ‌زد.
به نظرتان فرق این دو جمله چیست؟ بله, درست است که هر دو یک معنی را می ‌رسانند که آن وجود یک درخت بلند و سبز است. ولی برعکس جمله اول, جمله دوم تصویری از آن درخت را برای شما شرح می ‌دهد که انگار اکنون دارید به آن نگاه می ‌کنید. جمله دوم یک جمله توصیفی است. این نوع نوشتن در داستان ‌ها (به خصوص متون ادبی) بیشتر استفاده می ‌شود.

 

معنای استایل در رایتینگ

 

نوشتن داستان

• سعی کنید دنیای خودتان را تصور کنید: رولینگ یک جمله‌ ی معروف دارد که می‌ گوید: «اگر می ‌خواهید دیگران از داستانتان لذت ببرند، اول از همه باید از موضوعی بنویسید که خودتان عاشقش هستید!» مثلا اگر چندان عاشق زیست‌ شناسی و پزشکی نیستید، احتمالا اگر کاراکتری مثل دکتر استرنج هم خلق کنید؛ چیز دندان‌ گیری از آب در نمی‌آ ید!
از همین رو همان ابتدا موضوع را با ماجرا داستانتان انتخاب کنید. هنگام انتخاب موضوع داستان به این نکات توجه کنید:
• اگر هنوز اول راه یادگیری زبان هستید، به سراغ یک داستان بلند پر و پیمان نروید، موضوعی را انتخاب کنید که بتوان در یکی دو بخش تمامش کرد.
• در رابطه با دانسته‌ هایتان صحبت کنید، مثلا اگر همین حالا کلمه ‌های مربوط به فصل ‌ها، آب‌ و هوا، تغییرات جوی را می‌ دانید، خوب است که از یک روز ساده یک کارشناس هواشناسی بنویسید. روز ساده ‌ای که قرار است به لطف داستان شما بسیار غیر معمولی پیش برود!
• حرف رولینگ را جدی بگیرید و به سراغ موضوع مورد علاقه‌ تان بروید، چون همه‌ ی ما عاشق قدم زدن در حیطه ‌ی دوست‌ داشتنی ‌هایمان هستیم.
• از انتخاب موضوعاتی که واقعی نیستند، نترسید؛ قرار نیست همه‌ ی داستان‌ های درام و رئال باشند؛ زندگی به کمی ترس و فانتزی هم نیاز دارد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.