دانستنی هایی در رابطه با زبان چینی که از آنها بی خبر بوده اید

 

 

 

 

زبان چینی، یکی از سخت ترین و پیچیده ترین زبان های جهان است و کسانی که می‌خواهند زبان چینی را یاد بگیرند، حسابی به دردسر خواهند افتاد. اما با این حال زبان چینی، پرگویش ترین زبان دنیا نام دارد که البته با توجه به جمعیت کشور چین، که پر جمعیت ترین کشور جهان است، این اتفاق دور از ذهن نیست. این زبان، در خانواده زبانی چینی – تبتی قرار دارد. خانواده ای از زبان های شرق آسیا. زبان های چینی، توسط بیشتر مردم “هان” و دیگر قوم های چینی، صحبت می‌شود. طبق آخرین برآورد ها، مشخص شده است که حدود ۱.۶ میلیارد نفر از مردمان جهان، به یکی از زبان های چینی صحبت‌ می‌کنند که رقم بسیار قابل توجهی است. برای این می‌گوییم یکی از زبان های چینی، چون تعداد زیادی گویش در این زبان وجود دارد. چینی ماندارین، چینی جین، چینی وو، چینی گن، چینی شیانگ و چینی مین، نمونه هایی از این گویش ها هستند. این زبان، زبان رسمی کشور های چین، سنگاپور، تایوان، هنگ کنگ و ماکائو است. پر تکلم ترین گویش از زبان های چینی، چینی ماندارین است با حدود ۸۰۰ ميليون گویشور. و چینی مین در جایگاه دوم است با حدود ۷۵ ميليون گویشور و همانطور که می‌بینید، اختلاف زیادی میان تعداد گویشوران اولین و دومین زبان وجود دارد که قابل توجه است. طبق تحقیقات انجام شده، حدود ۷ تا ۱۳ گروه اصلی گویش، در زبان چینی وجود دارد که این تعداد گویش، کار زبان آموزانی که علاقه مند به یادگیری زبان چینی هستند را سخت می‌کند. اما همانطور که گفته شد، مهم ترین و اصلی ترین گویش زبان چینی، ماندارین است و زبان آموزان بهتر است برای يادگيری زبان چینی، این گویش را آموزش ببینند چون حدود ۶۵ درصد از گویشوران زبان چینی، به این گویش مسلط هستند و سهم آن، نصف بیشتر جمعیت است. حالا که تقریبا با این زبان آشنا شده اید، نوبت آن رسیده که یک سری دانستی راجع به این زبان با همدیگر بخوانیم که مطمئنا باعث تعجب کردن شما خواهد شد. پس در ادامه مطلب، با ما همراه باشید.

 

 

 

گرامر زبان ماندارین، بسیار ساده است!

درست شنیده اید! درست است که در کل، این زبان یکی از سخت ترین و دشوار ترین زبان های دنیا است، اما با این حال دستور زبان و گرامر زبان ماندارین کاملا ساده است و هیچ دشواری ندارد. گرامر این زبان در مقایسه با گرامر زبان های انگلیسی و فرانسوی، بسیار ساده است و اصلا دشوار و پیچیده نیست. در این زبان، نیازی به مشخص کردن جنسیت ندارید. مانند زبان فارسی که به مرد و زن می‌گوییم او، اما در زبان انگلیسی از ضمایر he برای مرد و she برای زن، استفاده می‌شود. اما در زبان ماندارین مثل زبان فارسی، تفاوتی برای این دو قائل نمی‌شویم. در این زبان، وجه های مفرد و جمع نیز تفاوتی با هم ندارند. فعل های این زبان نیازی به صرف کردن ندارند و همچنین قید های زمانی، اصلا دشوار و سخت نیستند

 

 

 

 

 

زبان ماندارین، فاقد الفبا است!

زبان ماندارین الفبا ندارد و از کاراکتر ها و نماد های مختلف زیادی برای صحبت کردن و رساندن منظور، استفاده می‌کنند. برای نشان دادن تعداد کاراکتر های مورد استفاده ی این زبان، با عدد های بسیار بزرگی رو به رو میشویم. نماد های مورد استفاده در چینی مدرن، به طور کلی حدود ۷۰۰۰ نماد است! درست است که این عدد بسیار بزرگ است، اما هنوز تمام نشده! Hanyu Da Zidian نام یک مجموعه ی چینی است که کاراکتر های زبان چینی را جمع آوری کرده و نشان می‌دهد. کاراکتر های موجود در این مجموعه، عدد بسیار بزرگ ۵۴/۶۷۸ را نشان می‌دهد که واقعا عدد بزرگی است! اما کار ما هنوز هم تمام نشده! در یک فرهنگ لغت چینی دیگر به نام Yìtǐzì zìdiǎn با عدد فضایی ۱۰۶/۲۳۰ کاراکتر مختلف در زبان چینی رو به رو می‌شویم که حتی فکر کردن به یادگیری تمام این نماد ها، کار بسیار سختی است، چه برسد به یادگیری این تعداد نماد! اگر شما علاقه مند به یادگیری این زبان هستید، احتمالا الان حسابی ترسیده اید که مگه میشه این تعداد از کاراکتر و نماد را حفظ کرد و یاد گرفت؟! اما نگران نباشید. همه ی این نماد ها در زندگی روزمره قابل استفاده نیستند. فرهنگ لغت دیگری است که دارای تنها ۳۵۰۰ کاراکتر است که احتمالا ۲۵۰۰ کاراکتر از آن فقط به درد شما می‌خورد و باقی آن ها در زندگی روزمره مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. درست است که ۲۵۰۰ کاراکتر هم عدد زیادی است، اما در مقایسه با بقیه، بسیار کوچک تر به نظر می‌رسد. شما برای گذراندن یک آزمون در بالاترین سطح، به ۲۶۰۰ عدد کاراکتر نیاز پیدا خواهید کرد. جالب است این را هم بدانید که کاراکتر های زبان ماندارین را می‌توان از راست به چپ، چپ به راست و حتی از بالا به پایین نوشت که در نوع خود، بسیار عجیب و جالب است!

 

 

 

 

 

یادگیری زبان ماندارین، ذهن و حافظه ی شما را تقویت می‌کند!

طبق آخرین پژوهش ها، افرادی که به زبان چینی ماندارین مسلط هستند و آن را یاد گرفته اند، از هر دو طرف نیمکره ی مغز خود برای این کار استفاده می‌کنند که بسيار جالب است! اما کسانی زبان انگلیسی را یاد می‌گیرند، تنها از نیمکره ی سمت چپ مغز خود استفاده می‌کنند. به عبارت دیگر، برای تشخیص دادن تفاوت های میان نماد ها و کاراکتر های مختلف، به دو طرف نیمکره ی مغز نیاز است. چون نماد هایی که بسيار نزدیک و شبیه به هم هستند در این زبان وجود دارد و فرد برای تشخیص دادن تفاوت آن ها و فهمیدن معنای متفاوت آن ها، به همکاری هر دو طرف مغز، نیاز پیدا خواهید کرد و این همکاری و استفاده ی همزمان از دو نیمکره ی مغز، باعث تقويت ذهن و حافظه ی شما می‌شود که بسیار خوب است

 

 

 

کلمات پیچیده ی مربوط به اندازه و مقدار

برخلاف سیستم تمام زبان های دنیا که از اعداد برای بیان اندازه و مقدار استفاده می‌کنند، زبان چینی ماندارین اینگونه نیست. در این زبان، از کاراکتر ها و نماد های خاصی برای بیان اندازه و مقدار استفاده می‌شود. به عنوان مثال، اگر در این زبان بخواهید بگویید ۱۰ کتاب، باید از یک نماد خاص به جای عدد ۱۰ برای بیان این مقدار استفاده کنید که با سیستم شمارش در دیگر زبان های دنیا بسیار متفاوت است. اگر بخواهم دقیق تر بگویم، برای هر دسته و طبقه از اشیا و موجودات، نماد های شمارشی متفاوتی وجود دارد و با هم متفاوت هستند که این بسيار سخت و پیچیده است و کار را بسیار برای زبان آموزان سخت و دشوار و پیچیده می‌کند.

اما اگر مایل به یادگیری این زبان با متد های پیشرفته و روز دنیا هستید و یا حتی اگر مایل به یادگیری زبان های دیگر دنیا هستید، می‌توانید با مشاورین ما در تماس باشید تا شما را در این راه پر پیچ و خم و سخت، راهنمایی کنند

 

 


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *