آموزشگاه زبان گات اخبار خرید کتاب ثبت نام آنلاین انتقادات و پیشنهادات استخدام تعیین سطح آنلاین درخواست نمایندگی کاربران

یادگیری زبان انگلیسی

یادگیری زبان انگلیسی

اگر به دنبال منابع معتبر برای یادگیری زبان انگلیسی هستید، منابع آموزشگاه زبان گات  منابع جامع برای یادگیری زبان انگلیسی به صورت مبتدی است.

آموزش زبان انگلیسی

کاربرد

از this/that برای اشاره به اسامی مفرد و از these/those برای اشاره به اسامی جمع استفاده می شود. (در فارسی نحوه استفاده از کلمات اشاره مفرد و جمع متفاوت است.)

 this tennis racket here – that tennis racket over there 

(این راکت تنیس اینجا – آن راکت تنیس آنجا)

 these tennis rackets here – those tennis rackets over there 

(این راکتهای تنیس اینجا – آن راکتهای تنیس آنجا)

کلمات اشاره می توانند در مورد مکان یا زمان مورد استفاده قرار گیرند.

مکان

اگر از کلمات اشاره برای اشاره به چیزی در یک مکان استفاده شود، برای اشاره به چیزهای نزدیک از this (این) یا معادل جمع آن these (اینها) استفاده می شود. برای اشاره به چیزهای دور از that (آن) یا معادل جمع آن those (آنها) استفاده می شود.

  Why is this racket so much more expensive than those ones on the wall? 

(چرا این راکت اینقدر گران قیمت تر از آنهایی است که روی دیوارند؟)

زمان

اگر کلمات اشاره به زمان اشاره کنند از کلمات اشاره this و these برای زمان هایی استفاده می شود که هنوز نگذشته اند (مثلا this week – این هفته). در نقطه مقابل کلمات اشاره that و those معمولا به زمان هایی در گذشته اشاره می کنند البته گاهی هم ممکن است این کلمات  برای اشاره به آینده دور استفاده شوند. (that week – آن هفته)

 I have an important match this weekend. 

(من این هفته یک مسابقه مهم دارم.)

 That night I dreamt of being a famous tennis player. 

(آن شب من خواب دیدم یک تنیس باز معروف شده ام.)

استفاده از کلمات اشاره بدون اسامی

از کلمات اشاره معمولا در کنار اسامی استفاده می شود. در صورتی که اسمی در کنار کلمه اشاره نباشد معمولا آن را با one (برای مفرد) یا ones (برای جمع) جایگزین می کنند.

this/that racket → this/that one

these/those rackets → these/those ones

ضمایر ملکی یا Possessive Pronouns ضمایری هستند که مالکیت را نشان می دهند. صفات ملکی یا determiners Possessive نیز همین وظیفه را به شکلی دیگر در جمله انجام می دهند.

جدول ضمایر و صفات ملکی

مفرد جمع
اول شخص دوم شخص سوم شخص اول شخص دوم شخص سوم شخص
صفت ملکی my your his her its our your their
ضمیر ملکی mine yours his hers its ours yours theirs

صفات ملکی: صفات ملکی کلماتی هستند که در کنار اسم قرار می گیرند و مالکیت آن را نشان می دهند.

 I am looking for my hat.

(من به دنبال کلاهم می گردم.)

ضمایر ملکی: ضمایر ملکی کلماتی هستند که به جای اسم می نشینند و مالکیت آن را نشان می دهند.

 My mum has also got a hat. Look! The dog is wearing hers

(مادرم هم یک کلاه دارد. نگاه کن! سگ مال او را پوشیده.)

نکته: در صورتی که بخواهید اسم را با یک ضمیر جاگیزین کنید نمی توانید از صفات ملکی استفاده کنید

ضمایر انعکاسی یا reflective pronouns ضمایری هستند که معمولا به عنوان مفعول جمله به کار می روند. این ضمایر در زبان فارسی معمولا به صورت شکلی صرف شده از واژه “خود” نوشته می شوند.

کاربرد

کاربرد اصلی ضمایر انعکاسی زمانی است که فاعل و مفعول در واقع یک نفر هستند. به مثال زیر توجه کنید:

 He often looks at himself in the mirror and likes talking to himself

(او معمولا به خودش در آینه نگاه می کند و دوست دارد با خودش صحبت کند.)

در جمله بالا اشاره himself  در جمله به فاعل جمله (he) است. در صورتی که از ضمیر شخصی مفعولی (him) استفاده می شد امکان تشخیص این موضوع وجود نداشت که مفعول همان فاعل است یا فردی دیگر.

ضمایر انعکاسی کاربرد دیگری هم دارند. گاهی برای تاکید بر روی این موضوع که یک نفر به تنهایی کاری را انجام داده نیز از ضمیر انعکاسی استفاده می شود. به مثال زیر توجه کنید:

 Larry is a small boy. In his room, there is a mirror. Larry has hung it up himself. 

(لری یک پسر کوچک است. در اتاق او یک آینه است که او خودش آن را آویزان کرده.)

در جمله بالا ضمیر انعکاسی himself نقش مفعولی ندارد و حتی میتوان به راحتی آن را از جمله حذف کرد. استفاده از این ضمیر در اینجا تنها برای تاکید بر روی انجام یک کار به تنهایی است. در برخی از روشهای آموزش گرامر برای ضمایر در این کاربرد از نام intensive pronoun استفاده می کنند.

نکته: در زبان انگلیسی برخی از افعال معمولا با ضمایر انعکاسی به کار می روند و نشان دهنده مفهومی خاص هستند که ممکن است معادل فارسی نداشته باشد. توجه داشته باشید افعالی که در فارسی گذرا (یا ناگذر) هستند الزاما معادل های مشابهی در انگلیسی ندارد. برای مثال فعل behave در زبان انگلیسی یک فعل گذرا است (نیاز به مفعول دارد) در حالی که معادل آن در فارسی ناگذر است. پس عبارتی مانند behave yourself (مراقب رفتارت باش) در فارسی فرم غیر انعکاسی دارد.


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

طراحی شده توسط تیم IT آموزشگاه گات

ثبت نام